Υπάρχει σκοτάδι...
...και υπάρχει φως.
Υπάρχουν άντρες και γυναίκες.
Υπάρχει φαγητό.
Υπάρχουν εστιατόρια.
Ασθένειες.
Υπάρχει δουλειά.
Κυκλοφορία.
Οι μέρες όπως τις ξέρουμε.
Ο κόσμος όπως φανταζόμαστε τον κόσμο.
Δε θα ήθελες να πας σπίτι σου;
Μόλις με πήρε ο ύπνος.
Εσένα σε πήρε, εμένα όχι.
Δυσκολεύομαι να κοιμηθώ με άλλο άτομο στο κρεβάτι.
Με διώχνεις;
Εξάλλου πρέπει σύντομα να πάω στη δουλειά.
Χορεύουμε και πίνουμε όλη νύχτα, με πηδάς, και τώρα με διώχνεις;
Δε μπορώ να κοιμηθώ με άλλο άτομο στο κρεβάτι.
- Αστείο είναι αυτό! - Έτσι είναι.
Δεν ήξερα ότι πάλι άρχισες να καπνίζεις.
Τι έχεις όρεξη να κάνεις;
Να πετάξω πέτρες.
Σε τι;
Στους γλάρους.
Γλυκιά μου.
- Θα βρεις κάποιον. - Σκάσε και ρίχνε.
Μάλλον πρέπει να πάω πίσω στη δουλειά.
Καημενούλα!
Λιβάνου;
Μαρόκου.
Είναι αστείο.
- Τι είναι αστείο; - Που σε βλέπω σήμερα.
- Ξεκαρδιστικό. - Έλα μαζί μου μια στιγμή.
Μας θέλουν στο νοσοκομείο.
Δε ρωτάς γιατί δεν πήγα στη δουλειά;
- Ήσουν άρρωστη. - Όχι άρρωστη, μόνο δυστυχής.
- Το ίδιο δεν είναι; - Δυστυχής εξαιτίας ενός άντρα.
Μη μου πεις!
Λοιπόν, τι θέλουν να κάνουμε;
- Να δούμε έναν ασθενή. - Γιατί;
- Τι συμβαίνει; - Αυτό θέλουμε να μάθουμε.
- Είναι πολύ τσαντισμένος. - Μπορούμε να τον πάρουμε σπίτι;
Θέλουμε να του μιλήσουμε μόνο...
Πρέπει πάλι να του τα εξηγήσουμε όλα;
Με κάλεσε εδώ και μου είπε ότι θα ερχόταν σπίτι...
...και ξαφνικά σπάζει η φωνή του και βάζει τα κλάματα.
Και μετά λέει ότι δε βλέπει κανένα νόημα στη ζωή.
Συνήθως δεν είναι έτσι. Οδηγός φορτηγού είναι.
Κάτι μετά μου λέει ότι είναι καλά πάλι.
- Μόνο που δε μπορεί να μυρίσει. - Δε μπορεί να μυρίσει πια;
Του είπα να βρει νοσοκομείο, ότι αυτό δεν είναι φυσιολογικό.
Γεια σου... Ντόναλντ...
Εγώ είμαι πάλι... ο Στήβεν Μοντγκόμερυ.
Γεια σου... Είμαι η Σούζαν...
- Δε μπορείς να μυρίσεις πια; - Ναι, Σούζαν, δε μπορώ.
Αλλά έχεις φυσιολογική διάθεση;
Έντεκα ώρες κάθομαι εδώ. Δεν είναι καλή η διάθεσή μου.
Αλλά δεν έχεις άλλη ενόχληση εκτός απ'την έλλειψη όσφρησης;
Στην οικογένεια ή στη δουλειά, είχε άλλος τέτοια εμπειρία;
Δεν έχω ιδέα, αφού κάθομαι εδώ.
- Τι θέλεις από μένα; - Θέλω μόνο τη γνώμη σου.
Επιδημιολόγος είμαι. Γιατί μιλάω στον τύπο;
Γιατί έχουμε εφτά σαν αυτόν στο Αμπερντήν. Πέντε στο Νταντή.
Έντεκα εδώ στη Γλασκόβη. Δεκαοχτώ στο Εδιμβούργο.
Εκατό περιπτώσεις στην Αγγλία.
Έχουν περιπτώσεις σε Γαλλία, Βέλγιο, Ιταλία και Ισπανία.
Όλες εμφανίστηκαν τις τελευταίες είκοσι τέσσερις ώρες.
Πώς μολύνθηκαν;
- Δεν είμαι σίγουρος γι'αυτό. - Τι εννοείς;
Οι πρώτες ενδείξεις αποκλείουν οποιαδήποτε σχέση ανάμεσά τους.
Καμιά επαφή, κανένα υπόδειγμα, τίποτα.
Η γυναίκα μου είναι ακόμα εκεί; Θέλω να της μιλήσω.
Παρακαλώ, αφήστε με να μιλήσω στη γυναίκα μου.
Ίσως του περάσει.
Ώστε δεν πανικοβαλλόμαστε.
Μόλις κάθισαν σ'ένα μεγάλο τραπέζι.
Πού είναι στο μπαρ;
Πού είναι ο αστακός;
- Δυο γλώσσες, μια τσιπούρα... - Για το 5, πήγαινέ τα.
Είσαι πολύ καθίκι! Τι έχεις πάθει;
- Τι λες τώρα; - Πολύ γλυκιά αυτή η κοπέλα.
Ποια κοπέλα;
Την πήδηξες και τη σχόλασες, ε;
Η καημενούλα!
Μια στρείδια, μια σούπα, δυο πάπιες κι ένα φιλέτο.
Της ετοίμασα πρωινό. Φράουλες και γάλα για τον καφέ της.
Δε θέλουν να πηδηχτούν μ'ένα καλό παιδί. Θέλουν τα καθίκια.
- Τα ραβιόλι, παιδιά; Πότε; - Σε τρία λεπτά.
- Πώς ξέρουμε ότι είναι φρέσκο; - Το μυρίζουμε;
Το μάτι να είναι διαυγές, και τα βράγχια κόκκινα.
- Κι η μυρωδιά; - Ψαρίλα;
Αν μυρίζει ψαρίλα δεν είναι φρέσκο.
Πρέπει να μυρίζει θάλασσα. Μυρίζει;
- Πιο πολύ ψαρίλα. - Φέρε άλλο.
Μια μέρα...
Μια μέρα, γιε μου, θα ερωτευτείς.
Θα είσαι δυστυχισμένος. Αυτή είναι η μοίρα σου.
Ερωτευμένος και δυστυχισμένος.
Ρίτσαρντ, φέρε πίσω τη χύτρα.
- Γεια σου, Τζεν. - Γεια σου, γλυκιά μου.
Αλήθεια;
- Θες να έρθεις μαζί μου; - Φυσικά.
Μην ανησυχείς, ίσως δεν είναι τόσο σοβαρό.
Θα σε καλέσω μόλις μάθω περισσότερα.
- Σου περισσεύει ένα τσιγάρο; - Είμαι στο τηλέφωνο.
- Σε ποιον μιλάς; - Τίποτα. Κάποιος ζητάει τσιγάρο.
Εντάξει, σε κλείνω.
Έχεις φωτιά;
Δεν πιστεύω να θέλεις και τροφή και στέγη;
Δεν ξέρω ούτε τ'όνομά σου.
Έχεις όνομα, έτσι;
Είμαι ο Μάικλ. Εργάζομαι εκεί στο εστιατόριο.
Εντάξει, ναύτη.
- Σεφ είμαι. - Μπράβο σου!
Τι έχουμε, παιδιά;
Εξετάσαμε όλες τις περιπτώσεις στη Σκωτία. Τίποτα το κοινό.
Τίποτα που λέει ότι είναι ιός, που να μοιάζει με ό,τι ξέρουμε.
Μπορούμε να πούμε ότι σαφώς δεν κολλητικό.
Μπορούμε να πούμε ότι εξαπλώνεται.
Ίσως είναι περιβαλλοντικό, ίσως μια τοξίνη που δεν ξέρουμε.
Ίσως είναι τρομοκρατία.
Εντάξει, δεν είναι κολλητικό, κι έτσι θα του πω...
...ότι ίσως εξαφανιστεί σύντομα και να μην πανικοβάλλονται.
Ίσως έβαλαν κάτι στο νερό.
Κυριευμένοι απ'τη θλίψη...
Οι άνθρωποι χτυπιούνται με όλα όσα έχουν χάσει.
Εραστές που δεν είχαν ποτέ.
Όλους τους φίλους που χάθηκαν.
Σκέφτονται όλους αυτούς που έχουν πληγώσει.
Πρώτα, κυριευμένοι απ 'τη θλίψη.
Και μετά χωρίς την αίσθηση της όσφρησης.
Αυτή είναι η ασθένεια.
Την αποκαλούν "Δριμύ Οσφρητικό Σύνδρομο".
Είναι αιτία ανησυχίας και απαιτεί εγρήγορση του κράτους.
Αλλά δεν είναι αιτία συναγερμού.
Το Υπουργείο Υγείας έχει δηλώσει...
Περιμένουμε την άφιξη της πρώτης επιβεβαιωμένης περίπτωσης...
Ο Οργανισμός Υγείας προχωρά στο Επίπεδο 5 που σημαίνει...
Λένε ότι δεν είναι κολλητικό.
Αλλά ποιος τολμά να το πιστέψει αυτό;
Τίποτα.
- Τελειώνουμε γι'απόψε; - Δεν ξέρω τι να πω.
Πάμε να κυνηγήσουμε κυρίες; Εσύ κυνηγάς, εγώ μαζεύω τα κομμάτια.
Δεν έχω όρεξη, Τζέιμς.
Πρόσεξέ το. Αυτό συμβαίνει όταν έχεις κώλο υψηλών προδιαγραφών.
Έχει πάρει τις καλύτερες.
- Θα πάρω Entonox γρήγορα. - Τι είναι αυτό;
Αέριο γέλιου. Νιτρικό οξύ. Το αγαπημένο των σεφ.
Μη! Θα σε κάνει να νιώσεις...
Τζέιμς, άσ'τον ήσυχο.
- Το συνιστώ ειδικά για σένα. - Τζέιμς, βάλ'το πίσω!
Μύρισε το δάχτυλό μου.
- Ναι, το μυρίζω αυτό. - Τι μυρίζεις;
- Πορτοκάλια. - Λάθος. Παπάρια.
Κάποιος χτυπήθηκε! Απομακρυνθείτε!
- Έχεις τσιγάρα απόψε ναύτη; - Ακόμα σεφ είμαι.
Ο μπαμπάς όλους τους έλεγε ναύτες. Ήταν λιμενεργάτης.
Δεν είχε μπαρκάρει ποτέ, αλλά όλους τους έλεγε ναύτες.
Ακόμα κι όσους δεν ήξερε. "Γεια σου, ναύτη. Αντίο, ναύτη".
Μπορείς να με λες ναύτη, αν θέλεις, ή Μάικλ.
Όταν ήμουν μικρή... ντρεπόμουν γι'αυτό... Τώρα το κάνω κι εγώ.
Πεινάς;
Λίγοι τρώνε σε εστιατόρια πια. Κι έτσι μας περισσεύει φαγητό.
Είναι φιλέτο αγγελόψαρου.
Τα ψάρια είναι η ειδικότητά μου.
Καλό;
- Είμαι λίγο άπληστη όταν τρώω. - Δεν πειράζει.
Μικρή είχα πρόβλημα στο στομάχι. Τώρα προσπαθώ να επανορθώσω.
Λοιπόν... με τι ασχολείσαι... όταν δεν τρως;
Με τον θάνατο και τη δυστυχία.
Είμαι επιδημιολόγος.
Θα σου φέρω γλυκό.
Ζελέ και μάγκο και αμυγδαλωτό σοκολάτα.
Δεν το έφτιαξα εγώ, δε θυμάμαι πώς το λένε. Είναι με καρύδα...
Όλα αυτά τα θαλασσινά μου τον θυμίζουν.
Τον μπαμπά μου.
Μου λείπει πολύ.
Περνούσαμε τόσο ωραία μαζί. Πάντα μ'έκανε να γελάω...
Θα σου φέρω κάτι...
Είναι καθαρό.
Εντάξει είσαι.
Μη στέκεσαι τόσο κοντά. Ποτέ δεν ξέρεις.
Δεν είναι κολλητικό, λένε.
Δεν ξέρουμε. Έτσι λέμε στον κόσμο.
Θες να σε πάω πίσω στο σπίτι σου;
Πάρε το πανί...
Χάθηκε.
Η όσφρηση.
Χάθηκε εντελώς.
Ήταν μια τρελή βραδιά.
Καλημέρα.
Έχει τα πλεονεκτήματά του.
Στο Αλγκάρβε κάποτε...
...είχαμε τρόφιμα στην κατάψυξη κι έγινε διακοπή ρεύματος.
Ό,τι πιο σιχαμερό έχω μυρίσει στη ζωή μου.
- Δε θα το ξεχάσω ποτέ. - Ίσως το ξεχάσεις.
Γνώρισα κάποιον.
Είμαι αξιοθρήνητη.
Δεν είμαι καν σίγουρη ότι τον συμπαθώ.
Μπορώ να πω ότι είναι ένα επιδέξιο κάθαρμα.
Μπορεί να επανέλθει.
Αλλά τώρα οι πελάτες δε θα μυρίζουν, κι έτσι...
Είναι σαν να μαγειρεύουμε για συναχωμένους.
Φέρτε έξω τα μεγάλα όπλα.
Η ζωή συνεχίζεται.
Το φαγητό γίνεται πιο πικάντικο...
Πιο αλμυρό... Πιο γλυκό... Πιο ξινό...
Τελικά το συνηθίζεις.
Η πιο μεγάλη απώλεια είναι αναμνήσεις που δεν πυροδοτούνται.
Η όσφρηση και η μνήμη συνδέονται μέσα στον εγκέφαλο.
Η κανέλα ίσως σου θυμίζει την ποδιά της γιαγιά σου.
Η μυρωδιά του άχυρου ξυπνά τον παιδικό φόβο για τις αγελάδες.
Το πετρέλαιο ίσως φέρει μνήμες απ 'το πρώτο ταξίδι στη θάλασσα.
Χωρίς όσφρηση ένας ωκεανός από περασμένες εικόνες εξαφανίζεται.
- Παράτησα τη δουλειά. - Συγχαρητήρια.
Είσαι καλά;
Κανένα νέο από θάνατο και δυστυχία;
Δε θα έλεγα.
- Είχα πραγματικά καλή όσφρηση. - Είμαι σίγουρη.
Θες τσιγάρο;
Κάτι άλλο τότε;
- Σαν τι άλλο; - Μήπως... πεινάς;
Μπορώ να σου μαγειρέψω κάτι ξεχωριστό.
Ή να σου πάρω ένα γλειφιτζούρι.
Ή να πάμε για καφέ, μηλόπιτα και... γλυκόριζα.
Ένα ποτήρι κρασί;
Λίγο καθαρό αέρα;
Η αδερφή μου παντρεύτηκε πριν λίγα χρόνια...
...κι ήρθα να μείνω για ένα μήνα και...
Γνώρισες κάποιον.
Και τότε βρήκα μια καλή δουλειά.
Μια νέα μυρωδιά. Στο δάσος μετά από μια ανοιξιάτικη βροχή.
Φανταζόμαστε το μονοπάτι κάτω απ'τα πόδια μας.
Βλέπουμε το υγρό πράσινο χρώμα ολόγυρά μας.
Και νιώθουμε τα υγρά κλαδιά στο πρόσωπό μας.
Και τώρα φανταστείτε...
...να περνάμε μέσα απ'τα δέντρα.
Και αρχίζουμε να αναπνέουμε τον αέρα.
Βαθιά μέσα... Και απολαύστε τη στιγμή...
Το επίπεδο υγρασίας υψηλό...
Και χαμηλά, βρύα, μανιτάρια και σάπια φύλλα.
Και στη μέση ψηλό, φρέσκο χορτάρι...
Μια δυνατή μυρωδιά που σε αναζωογονεί...
Πάνω μας νιώθουμε όχι μόνο βρεγμένες φυλλωσιές...
...αλλά και τον ουρανό.
Μια μέρα σαν αυτή, μπορούμε να μυρίσουμε και τον ουρανό ακόμα.
Τι θα κάνουμε τώρα;
Μπορείς να με καλέσεις πάλι στο σπίτι σου.
Δεν ξέρω αν θα το κάνω.
Ξεκίνα να περπατάς προς το σπίτι σου κι εγώ θα σ'ακολουθήσω.
Δεν προσπάθησα πολύ να σε μυρίσω την πρώτη φορά που ήμαστε εδώ.
Κρίμα.
Τι θέλεις;
Τι θέλω;
Σε λίγο θα κλείσω τα μάτια και θα προσπαθήσω να κοιμηθώ.
Σημαντικό για μένα γιατί δε μπορώ να κοιμηθώ με άλλο άτομο.
Έχω ανάγκη να μείνω μόνη.
- Τώρα; - Ναι, τώρα.
Θέλεις να φύγω;
Σπίτι μου είναι, μάλλον πρέπει να φύγεις.
- Τώρα; - Ναι, σε παρακαλώ.
Είπα κάτι κακό;
Να σου δώσω... την κάρτα μου.
Σε περίπτωση που θελήσεις να... μου τηλεφωνήσεις ή...
Έχεις κάρτα;
Είχα μια εταιρεία catering που δεν πήγε πολύ καλά.
Όχι πάρα πολλούς πελάτες... Πάρα πολλές κάρτες...
Μπορείς να με καλέσεις.
Τα τηλέφωνά μου, και η διεύθυνσή μου είναι εκεί.
Και μάλλον ξέρεις πού δουλεύω.
Μετανοείτε, αμαρτωλοί! Ήρθε η μέρα του Κυρίου!
Ξέρεις ότι είναι η μέρα του Κυρίου;
Επαληθεύτηκε η προφητεία.
Προσεύχεσαι; Αναγνωρίζεις τις αμαρτίες σου;
Γύρνα πίσω και στοχάσου. Είναι η μέρα της προφητείας.
Χωρίς λουλούδια;
Αγαπούσε τα λουλούδια, Μάικλ.
Ο Ίαν παντρεύτηκε... Σε εκκλησία. Με πολύ λούσο.
Προφανώς, είναι έγκυος... η νύφη.
Τι γίνεται μ'αυτόν τον Μάικλ;
- Τι θες να γίνει; - Ακούγεται καλός.
Δεν ξέρω... Συνήθως διαλέγω καθίκια.
Δε μπορεί να είναι όλοι καθίκια... Αποκλείεται.
Προσπαθώ να φροντίσω τον εαυτό μου.
Το παρακάνεις, όμως, έτσι;
Χέσε με, ναύτη!
Θέλουμε γλυκά!
Για να δω.
Ένα για σένα, ένα για σένα...
Όχι σαπούνι.
Μεγάλες σαπωνοβιομηχανίες.
Καπνοβιομηχανίες και εταιρείες κόλα...
...έκαναν καρτέλ για να πουλήσουν οξυγόνο με γεύση φρούτου.
Για να φτιάξουν αγορά πήραν και τις σαπωνοβιομηχανίες...
...που γέμισαν το περιβάλλον με φωσφορικά άλατα...
...για ν'αχρηστεύσουν προσωρινά το κεντρικό νευρικό σύστημα.
Γι'αυτό σταμάτησα να πλένομαι, αν απορείς γι'αυτή τη μυρωδιά.
Κόφ'το. Όλο μαλακίες λες.
Οι περιβαλλοντολόγοι μιλάνε για οικολογική αποκάλυψη...
...καθώς η μόλυνση τροποποίησε γενετικά φυτά και ορμόνες.
Το Υπουργείο μιλά για επίθεση κατά του ελεύθερου κόσμου.
Όλα τα στοιχεία δείχνουν τους φονταμενταλιστές.
Αυτοί λένε ότι ο Θεός τιμωρεί έναν κόσμο γεμάτο άπιστους.
Σιγουρα οι πιστοί τελικά θα επανακτήσουν την όσφρηση τους.
Μιλούν άλλοι για το εκφυλισμένο καπιταλιστικό σύστημα...
...που ελευθέρωσε έναν ιό για να τονώσει την οικονομία.
Υπάρχουν και άλλες θεωρίες.
Ξυπνήστε, υπάρχει πολύ μίσος στον κόσμο.
Τόσο πολύ μίσος.
- Ηρέμησε, Στήβεν. - Τόσο πολύ μίσος!
- Υπάρχει συνωμοσία εναντίον μας! - Στήβεν, ηρέμησε.
Θέλουν να μας καταστρέψουν.
Υπάρχει τόσο πολύ μίσος!
Τόσο πολλές κοφτερές άκρες...
- Κοφτερά πράγματα... - Του έδωσα αρκετό ηρεμιστικό.
Θα επιδράσει σε λίγο.
Τόσο μαλθακοί... Είμαστε τόσο μαλθακοί...
Είσαι καλά;
Δε μπορώ να πεθάνω μόνη.
Είμαι εδώ μαζί σου. Μπάρμπαρα με λένε. Δουλεύω στην Έρευνα.
Έτσι θα τελειώσει...
Έλα, ηρέμησε τώρα... Πώς σε λένε;
Συνέχεια το σκέφτομαι... Το σώμα σου, ξέρεις;
Βλέπεις, το πράγμα στο σώμα σου... προδίδεται...
Παίρνει μακριά το σώμα σου... το χρώμα του δέρματός σου...
Και σε προδίδει... το πνεύμα σου...
Μπορώ να έχω λίγο νερό εδώ;
Τι έχει πάθει;
Κάτουρο, αίμα και πύον βγαίνει απ'τ'αφτί σου.
Το είδα. Το είδα στο τέλος, είσαι ολομόναχος.
Τζέιμς, πεθαίνεις μόνος και παντού σκοτάδι...
- Μην το λες! Δεν είσαι μόνος! - Έχεις φύγει, είναι αλήθεια...
Και το σώμα σου γίνεται σαπούνι!
Πρώτα ο τρόμος...
Και μετά, μια στιγμή πείνας.
Έτσι εξαφανίζεται απ 'τον κόσμο η αίσθηση της γεύσης.
Δεν έχουν χρόνο για να δώσουν ένα όνομα στην ασθένεια.
Νομίζεις ότι θα χάσουμε και τις άλλες αισθήσεις μας;
Όσφρηση και γεύση σχετίζονται. Είναι οι δύο χημικές αισθήσεις.
Τότε οι άλλες ίσως είναι εντάξει;
Ίσως.
Πρέπει να περιμένουμε για να δούμε.
Ακριβώς, ναύτη.
Και τι γίνεται αν χαθούν;
Τότε τη βάψαμε.
Ακόμα εκεί είναι.
Ο κόσμος.
Τι βλέπεις;
Ανθρώπους.
Τι κάνουν;
Πάνε στη δουλειά τους.
Εμείς τι θα κάνουμε;
Θα πάμε κι εμείς στη δουλειά.
Δε θα φιληθούμε πρώτα;
Ίσως.
Και να πούμε ότι θα θέλαμε να ξαναϊδωθούμε;
Ίσως ναι.
Ακόμα κι απόψε ίσως;
Ίσως.
Και το περιμένουμε αυτό με λαχτάρα;
Ίσως να μην έχω πια δουλειά.
- Ξέχνα το, Μάικλ, κλείσαμε πια. - Θ'ανοίξουμε πάλι.
Οι άνθρωποι δεν έχουν όσφρηση και γεύση.
Αλεύρι και λίπος θ'αγοράζουν. Μ'αυτά και μόνο επιβιώνουν.
Πιες μια γουλιά απ'αυτό.
Είναι το πιο ακριβό κονιάκ. Πανάκριβο κονιάκ.
Αλλά θα μπορούσες να πίνεις καθαρό οινόπνευμα ή κόλλα.
Δεν έχει σημασία, είναι... αλεύρι και λίπος.
- Κι όμως έχει σημασία. - Καμιά διαφορά.
Έχεις λάθος, νομίζω.
Η ζωή συνεχίζεται.
Θα περάσει. Ο άνθρωποι θα καλούν σε δείπνο ο ένας τον άλλο.
- Κι εμείς θα τους φροντίζουμε. - Προσφέροντας αλεύρι και λίπος!
Τα πάντα εκτός από αλεύρι και λίπος.
Θα πάμε καλά.
Αργά, τα πράγματα επανέρχονται και η ζωή συνεχίζεται.
Οι άνθρωποι κάνουν, όσο καλύτερα μπορούν, ότι έκαναν πριν.
Μέσα σε λίγες βδομάδες η γεύση έγινε μακρινή ανάμνηση...
...και διαφορετικές αισθήσεις παίρνουν τη θέση της.
Στα εστιατόρια απλώς προσφέρει δείπνο ο ένας στον άλλο.
Αφήνεσαι να σε περιποιηθούν.
Ακούς τη ροή του κρασιού και το τσούγκρισμα των ποτηριών.
Δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στο φαγητό...
...στη θερμοκρασία του και στη συνοχή του.
Και τα δοκιμάσαμε όλα. Απ'το παγωμένο ως το καυτό.
Ήταν στεγνά, ήταν υγρά, ήταν τραγανά...
...ήταν μαλακά, ήταν σκληρά, ήταν όλα στο ανώτατο επίπεδο...
...μέχρι το επιδόρπιο.
Ελαφριά πουτίγκα με καραμέλα, σερμπέτι πορτοκάλι...
με σκούρα μπλε βατόμουρα και μαύρες σταφίδες.
Σκεφτείτε το αυτό.
- Θαυμάσιο! - Η ζωή συνεχίζεται.
Ο μπαμπάς μου μ'άφησε να τον ξυρίσω μια φορά.
Οχτώ χρονών ήμουν. Τα κατάφερα χωρίς να τον κόψω καθόλου.
Και καμάρωνα πολύ.
Και μετά... πήγε στον νιπτήρα...
...και ξυρίστηκε ξανά σαν να μην ήμουν εγώ εκεί.
Με τσάκισε.
Σειρά σου.
Δοκίμασε. Είναι απαλό.
Θες να πάμε να χορέψουμε; Και να μεθύσουμε; Και να καπνίσουμε;
- Υπάρχουν ακόμα απολαύσεις! - Ας τις χαρούμε! Όλες!
Έχω σαπούνι στο μάτι μου.
Ας παίξουμε ένα παιχνίδι, ναύτη.
- Το λένε "Κάνε με να ξεχωρίσω". - Ποιοι είναι οι κανόνες;
Μόνο ένας... Απλώς μου λες κάτι.
Κάτι που οι άλλοι δεν ξέρουν για σένα.
- Κάτι κρυφό. - Σαν τι;
Η αδερφή μου έχει δυο παιδιά, και καμιά φορά τα μισώ.
Εγώ δε μπορώ να κάνω παιδιά.
Χαλασμένες οι ωοθήκες μου. Τα ωάριά μου δεν είναι καλά.
Επειδή δεν τρώω!
Κάνω πως δε με νοιάζει, αφού έχω μια ενδιαφέρουσα δουλειά.
Τέλος πάντων...
Δε μπορώ να κάνω παιδιά.
Σειρά σου.
Είχα μια φίλη.
Δεν καταλαβαίνεις αυτό το παιχνίδι;
Σχεδιάζαμε να παντρευτούμε... Και αρρώστησε.
Αρρώστησε βαριά.
Μύριζες κάτι κακό μέσα της. Κάτι υγρό. Κάτι απ'το βάθος.
Δεν έμεινα κοντά της.
Δεν τη φρόντισα. Έφυγα μακριά της.
Πιέζω τον εαυτό μου να πηγαίνω στον τάφο της.
Πρώτα μια φορά τη βδομάδα, μετά μια φορά τον μήνα...
...και τώρα πιο λίγο...
Πηγαίνω εκεί για να νιώσω ένοχος, ξέρεις;
Νόμιζα ότι θα ένιωθα ένοχος για όλη μου τη ζωή, αλλά...
...τώρα αρχίζει να ξεθωριάζει.
- Είσαι καθίκι; - Είμαι.
Έχει αποτέλεσμα...
Με κάνεις δική σου...
- Είμαι καθίκι. - Κι εγώ είμαι.
- Ένα ζεύγος καθικιών... - Ο κύριος κι η Κυρία Καθίκη!
Αυτή είναι η κατάσταση στην Ταϊλάνδη.
Το λέμε Σύνδρομο Απώλειας Ακοής, κι ακόμα δεν ξέρουμε πολλά...
Οργή, λύσσα, μίσος... Και μετά κουφαίνονται...
Πώς εξαπλώνεται;
Δε σας ακούω καλά αλλά δεν ξέρω τι να κάνω. Πείτε μου εσείς.
Τι στέκεστε εκεί; Στείλτε κάποια βοήθεια, αμέσως.
Νομίζω ότι τώρα μπορούμε να πανικοβληθούμε.
Και βασικά, αυτό κάνει ο κόσμος.
Σύνδρομο Απώλειας Ακοής.
Εξαπλώνεται απ 'την Ταϊλάνδη, περνάει σε Ινδία και Κίνα...
...Ρωσία και πέρα...
Λύσσα...
Οργή... Μίσος...
Και μετά η απώλεια άλλης μιας αίσθησης.
Το μόνο που έχει να κάνει ο μη μολυσμένος είναι να περιμένει.
- Βρίσκεις ακόμα φιλμ γι'αυτές; - Έχω λίγο απ'τον θείο μου.
- Ήταν συλλέκτης; - Τι συνέλεγε;
Κάμερες πολαρόιντ.
Η περίοδος επώασης μικραίνει. Απ'τις 24 έπεσε στις 11 ώρες.
Είναι πολύ επιθετικός.
Μένουμε στο σχέδιο του 2006.
Ισχύει ακόμα.
Απομονώστε τους πρώτους, ετοιμαστείτε για πιο πολλούς.
Στο Βερολίνο γεννήθηκε παιδί με πλήρεις αισθήσεις.
Ίσως υπάρχει ελπίδα για αντίδοτο.
Κάποιος μολύνθηκε στον 3ο όροφο. Τον σφράγισαν.
Τίνος είναι το εστιατόριο;... Το κλείνουμε.
- Δώστε μου μια ευκαιρία. - Παντού κλείνουν.
Όλοι σας θα μαγειρεύετε για τους απομονωμένους.
Έχουμε χιλιάδες απ'αυτούς, και θέλουν τρία γεύματα τη μέρα.
- Να το μενού για μια βδομάδα. - Δημοτικό συσσίτιο;
Υπάρχουν κι άλλα εστιατόρια που θα το έκαναν.
- Μπορείτε να πείτε όχι. - Εντάξει, θα το κάνουμε.
Πολύ συγκινητικό. Μας ήρθαν δάκρια στα μάτια.
Τη δουλειά μας κάνουμε, για να λειτουργούν όλα.
- Σούπα και ζυμαρικά; - Ζυμαρικά όχι πολύ βρασμένα.
Λίπος και αλεύρι.
Είσαι άστεγη.
Μείνετε μακριά από όσους έχουν παρουσιάσει συμπτώματα.
Διάλεξε ανάμεσα στο γήπεδο των απομονωμένων και στο σπίτι μου.
Δύσκολο.
- Να που ξαφνικά ζούμε μαζί! - Ναι.
Ο κύριος και η κυρία Καθίκη!
Μπορούμε να παίζουμε το "κάνε με να ξεχωρίσω".
Ή να παίζουμε τους εραστές...
...και να πηδιόμαστε.
Αλλά είσαι σαν όλους τους άλλους.
Μη νομίζεις ότι μετράς, γιατί δε μετράς.
Δεν είσαι τίποτα. Ήμουν μόνο για να περνάει η ώρα.
Εύκολο να το καταλάβεις... Μόνο πήδημα είναι.
Και φαγητό... Και λίπος και αλεύρι...
Πας εκεί έξω, ξαπλώνεις ανάσκελα και ανοίγεις τα σκέλια σου.
Αλλιώς παίρνεις τις σκέψεις και τα αισθήματά σου, και φεύγεις.
Είσαι δυο αφτιά κι ένα στόμα. Μια κωλοτρυπίδα κι ένα μουνί.
Παράδοξο, αλλά αυτά τα έχουν όλοι οι άλλοι.
Δυο αφτιά και μια κωλοτρυπίδα.
Λίπος και γαμημένο αλεύρι. Τίποτα το ξεχωριστό.
Μόνο που είναι στείρα... Λίπος... λίπος και αλεύρι.
Λίπος και γαμημένο αλεύρι!
ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΚΟΥΦΟΣ ΜΕΙΝΕ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ
Με ακούς;
Είδες κανέναν άλλο;
Ελπίζω να τ'ακούς αυτό.
Ό,τι σου είπα, δεν το εννοούσα.
Δεν ήμουν εγώ.
Ήταν η αρρώστια.
Δεν ήσουν εσύ.
Δεν είμαι εγώ.
Δεν είναι κανείς... Τίποτα...
Δεν είναι κανείς εδώ... Κανείς. Όχι.
Αρρώστια; Ποια αρρώστια;
Πού είναι;
Πού κρύβεσαι, αναθεματισμένη;
Πού είσαι;
Θέλω να γυρίσεις κοντά μου...
Θέλω να με πιστέψεις.
Είμαι εγώ.
Γιατί;
Εγώ σου ζητάω να γυρίσεις.
- Σ'αγαπώ. - Είστε όλοι γαμημένοι ψεύτες!
ΘΑ ΣΑΣ ΕΝΗΜΕΡΩΝΟΥΜΕ
ΚΟΥΦΑΘΗΚΑΤΕ; ΜΕΙΝΕΤΕ ΣΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΣΑΣ
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΑΣΦΑΛΕΣ ΜΕΡΟΣ
ΕΧΕΤΕ ΑΝΟΙΧΤΗ ΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΣΑΣ
ΘΑ ΣΑΣ ΕΝΗΜΕΡΩΝΟΥΜΕ
Ο Μάικλ; Είχα δίκιο.
Θέλεις να πετάξουμε πέτρες;
Υπάρχουν δυο κινήματα τώρα.
Αυτοί που τρέχουν στους δρόμους, αρπάζοντας ό, τι μπορούν.
Άνθρωποι που δεν πιστεύουν παρά μόνο στο τέλος του κόσμου.
Μετά υπάρχει και το άλλο κίνημα.
Αγρότες που πάνε έξω ν'αρμέξουν τις γελάδες τους.
Στρατιώτες που παρουσιάζονται στην υπηρεσία τους.
Αυτοί που πιστεύουν ότι η ζωή θα συνεχιστεί με κάποιο τρόπο.
Ή που δεν ξέρουν τι άλλο να κάνουν.
Οι άνθρωποι ετοιμάζονται για το χειρότερο.
Αλλά ελπίζουν για το καλύτερο.
Συγκεντρώνονται στα πράγματα που είναι πιο σημαντικά γι'αυτούς.
Όλα τα πράγματα πέρα απ 'το λίπος και το αλεύρι.
Κάποτε βλέπαμε την εποχή των πάγων σαν κάτι που παραμόνευε.
Οι παγετώνες απλώνονταν.
Οι θερμοκρασίες βαθμιαία μειώνονταν.
Αλλά πρόσφατα ανακαλύφθηκε ένας αριθμός άθικτων μαμούθ...
...με στομάχια γεμάτα χόρτο που δεν είχε χωνευτεί.
Το ψύχος πρέπει να τα χτύπησε σκληρά και απότομα.
Έτσι κατεβαίνει στον κόσμο το σκοτάδι.
Αλλά πρώτα οι λαμπερές στιγμές.
Ένα αμοιβαίο ζούληγμα στον κροταφιαίο λοβό.
Μια βαθιά εκτίμηση για το τι σημαίνει να είσαι ζωντανός.
Αλλά πάνω απ'όλα μια παρόρμηση να πλησιάσει ο ένας τον άλλο.
Να προσφέρει ζεστασιά.
Κατανόηση.
Αποδοχή.
Συγχώρεση.
Αγάπη.
Είναι σκοτάδι τώρα. Αλλά νιώθει ο ένας το χνώτο του άλλου.
Ξέρουν όλα όσα πρέπει να ξέρουν.
Φιλιούνται.
Ο ένας νιώθει τα δάκρυα του άλλου στα μάγουλά του.
Κι αν έχει μείνει κάποιος να τους δει...
...τότε θα φαίνονταν σαν εραστές που ο ένας χαϊδεύει τον άλλο.
Κορμιά σχεδόν ενωμένα... Μάτια κλειστά...
Αγνοώντας τον κόσμο που τους περιβάλλει.
Επειδή έτσι συνεχίζεται η ζωή.
Έτσι.
SUBRIP-ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΥΠΟΤΙΤΛΩΝ